Ketoza.com radzi

Komu olej kokosowy uratował życie?

Poznaj historię diety keto

Stulecie ketozy

Termin dieta ketogeniczna niedawno obchodził setne urodziny. Pewnie nie byłoby nas tutaj, gdyby nie… pacjenci z padaczką lekooporną, na których doktor Russell Morse Wilder w 1921 roku zaczął testować ten sposób żywienia. Wcześniej, bo w 1911 roku we Francji, przeprowadzono pierwsze badania wykazujące pozytywny wpływ postów i znacznych restrykcji kalorycznych na zmniejszanie częstotliwości napadów padaczkowych i poprawę stanu mentalnego pacjentów. Jednak głodzenie, niemożliwe do długotrwałego utrzymania, potrzebowało “łatwiejszej” alternatywy. Okazała się nią eliminacja węglowodanów na rzecz tłuszczu, która powoduje produkcję ciał ketonowych i, co za tym idzie, część korzyści wynikających z postu. Popularność diety ketogenicznej w leczeniu epilepsji rosła w latach 20. i 30., żeby przycichnąć wraz z opatentowaniem nowych leków przeciwpadaczkowych.

Smakowite makro

“Złoty standard” rozkładu makroskładników w diecie ketogenicznej, ograniczający węglowodany do 10-15 g dziennie i białko do 1 g/kg masy ciała, uległ zmianie w latach 60. Pediatra Peter Huttenlocher opracował nowy schemat żywienia dla pacjentów oparty o olej MCT, którego spożycie zwiększa ketonemię bardziej niż bazowanie na innych tłuszczach. Dzięki diecie zawierającej 60% energii z MCT dzieci z padaczką mogły spożywać więcej białka i nawet trzykrotnie więcej węglowodanów. Ułatwiło to zwiększenie różnorodności i smakowitości posiłków.

Na srebrnym ekranie

Zainteresowanie ketozą nasiliło się po 1997 roku po wypuszczeniu przez Jima Abrahamsa filmu “Po pierwsze nie szkodzić” z Meryl Streep w roli głównej. Film opiera się na autentycznej historii leczenia syna producenta, któremu dieta ketogeniczna prowadzona w Johns Hopkins Hospital umożliwiła opanowanie padaczki. Od tego czasu jest stosowana w wielu szpitalach i dalej badana pod kątem zastosowania we wspomaganiu leczenia innych jednostek chorobowych, głównie neurologicznych.